Öğretmenlere kendilerini en çok strese sokan şeyin ne olduğunu her soruşumda şu yanıtı alıyorum: "Gün içinde yeterli zaman yok!"Öğretmenlik yaptığım zamanlardan anımsıyorum, olağan bir günde bir veliyle görüşmem, öğrenci kağıtlarını okumam, kağıtları fotokopi ile çoğaltmam ve üzerinde çalışılacak malzemeleri hazırlamam (bu sabah dokuzdan önce olan bölümü) gerekirdi. Geceyarısı yatağa girdiğimde kendimi tamamen tükenmiş hissetmeme rağmen zihnim hala koşar gibi olurdu. En sonunda zamanın beni kontrol etmesi yerine onu nasıl kontrol edeceğimi öğrendim. Şimdi size bunu nasıl yaptığımı anlatacağım.
l. ADIM
Zamanınızı çalan şeyleri belirleyin.
Zamanınızı neden ve nasıl boşa harcadığınızı bilirseniz onu halletmek için bir şeyler yapmaya başlayabilirsiniz. Birkaç gün boyunca neler yaptığınız ve o iş için ne kadar zaman harcadığınızı gösteren bir liste oluşturun. Aşağıdaki sorunlardan bir ya da birden fazlasını yaşadığınız ortaya çıkabilir:
Hayır diyememe. Çok fazla sayıda kurula evet diyerek kendinizi çok yıprattığınız oluyor mu?
Erteleme. Bir işi bitmesi gereken zamana değin ertelediğiniz oluyor mu? (örneğin evinizde düzenlediğiniz bir toplantıdan önceki akşamüstü ilan tahtasına not yazmak gibi)
Düzensizlik. Herhangi bir dosyayı aramak için zaman harcadığınız oluyor mu?
Tavır. Çekindiğiniz bir işi yapmayı erteler misiniz? (öfkeli bir veliyi aramak gibi)
Öncelikleri belirleyememe sorunu. Bir sonraki haftanın ünitesi için kaynak araştırmaları yapmak yerine önceliği daha düşük olan işleri (dosyalama gibi) yapar mısınız?
2. ADIM
Hayır demeyi öğrenin.
Tabağınızda çok şey varsa sadece hayır deyin. Doğruluğu apaçık biliniyor da olsa öğrenilmesi en zor şeylerden biridir. Şunu da aklınızdan çıkarmayın: gücü hiç bitmeyen Energizer tavşanını yenmeye çalışırsanız ya en iyi olasılıkla işleri standartlarınıza uygun bir şekilde tamamlayamazsınız ya da en kötü olasılıkla bitip tükenirsiniz.
İşlerinizi yapmaları için başkalarını yetkilendirin (işlerinizi delege edin). Böylece hem zamanınız boşa çıkmış olur hem de öğrencilerinize sorumluluk bilinci aşılamış olursunuz.
4. ADIM
Plan defterinizde telafi amaçlı zaman ayırmayı ihmal etmeyin.
Koridorlarda hızlı yürümenize ya da masanızda soluk soluğa kalmanıza neden olsa da kendi kendinizle olan randevunuza uymaya çalışın. O anda herhangi birisi sizden başka bir şey yapmanızı isterse, "yapmak isterdim ama şu anda yapmayı planladığım bir iş var; istersen başka bir zaman ayarlayalım" deyin.
5. ADIM
Filleri ordövrlere dönüştürün.
Fili yutmaya çalışmak yerine kulağından ya da kuyruğundan başlayarak küçük parçalara ayırmayı deneyin. Büyük bir işi küçük bölumlere ayırın; böylece daha az 'üstesinden gelinemez' gözükür.
6. ADIM
"7/11" tekniği yardımıyla erteleme alışkanlığınıza karşı savaşın.
"1." öncelikli işlerinizin neler olduğuna karar verdikten ve projeleri yönetilebilir küçük bölümlere böldükten sonra, "1." öncelikli işte yedi dakika harcayın. Daha sonra büyük bir işin bölümlerinden birinde 11 dakika harcayın. Her ikisi için de zaman ayarlayarak yapılması gereken şeylerin yapıldığından emin olabilirsiniz.
7. ADIM
Kendinizi suçlu hissetmeyin.
Söylemesi yapmaktan daha kolay olsa da listemdeki en önemli maddedir. "Şunu yapmalıydım, bunu yapmalıydım" türündeki can sıkıcı bir liste başardıklarınız için kendinizi iyi hissetmenizi engeller. Yaptığınız her ne olursa olsun iyi hissetmek sizin hakkınız. Durmayın, kendi kendinizi tebrik edin!
Kaynak: Eskiden öğretmenlik yapan ve halen Virginia Education Association'da seminer liderliği görevini sürdüren Beblon Parks'ın teacher.scholastic.com için yazdığı yazıdan derlenmiştir.